اوزیماندیاس - مرگ شاهکارها00 نظر

اوزیماندیاس - مرگ شاهکارها

چند وقت پیش در محل کار به مشکلی بر خوردم که باعث شد به اجبار چند ساعتی با تعدادی از دوستانم که فارغ التحصیل رشته ی هنر بودند، در مورد بازی بحث کنم. بحث خیلی بالا گرفت و در پایان همگی به مشکلی برخوردیم که فقط به بازی ها محدود نمی شد.

این مشکل تقریبا برای همه ی مدیوم های هنری اتفاق می افتد اما شاید برای بازی ها کمی سختگی رانه تر و بی رحم تر باشد : مشکل حفظ و نگهداری.

دوزخ دانته، رومیئو و جولیت، شاهنامه فردوسی، بوستان و گلستان سعدی. آثاری که قرن هاست جاودان مانده اند. آسمان پرستاره، جیغ و صدها نقاش ی دیگر که نسل هاست ماندگارند. این آثار به ما کمک می کنند که فرهنگ زمان ساختشان را بشناسیم و از همه مهم تر اینکه مدیومی که جزئی از آنند را معرفی می کنند و به ما چگونگی تغییر آن مدیوم را در طول زمان و نسل ها نشان می دهند. آنها برای کسانی که آن رشته هنری را در پیش می گیرند راهنما و رفرنس هستند. آنها آثاری هستند که ممکن است هیچ وقت مثل آنها خلق نشود چون به زمان و فرهنگی کاملا متفاوت تعلق دارند.

آنها اجازه می دهند که کارمان را بسنجیم، از آنها ایده بگیریم و چیزهای جدیدتر و بهتری خلق کنیم. اما برای ما، فعالان گیم، این کار نسبتا پیچیده و سخت است. بسیاری از ما که از آن دوران قدیم بازی را شروع کرده ایم خاطراتی عزیز و به یاد ماندنی از بازی هایی داریم که روی فلاپی های پنج و نیم بوده اند. فکر می کنید چند نفر هنوز دستگاهی دارند که فلاپی پنج و نیم اینچی بهش بخورد؟ چند نفر از ما سال ها پیش کمد هایمان را از این تکنولوژی زهوار در رفته خالی کرده ایم؟ درست است که emulator ها هر از گاهی به درد ما می خورند اما در این میان هزاران هزار بازی هستند که نیست و نابود شده اند. بسیاری از بازی ها هستند که در این پیشرفت سریع تکنولوژی گم شده اند. مثل DoSBox که نیاز به آپدیت برای اجرا روی سیستم های جدیدتر دارد.

تمامی این ها به کنار، بازی ها با در نظر گرفتن interface طراحی شده اند. تصورکنید Centipede را بدون trackball بازی کنید و یا Duck hunt را بدون تفنگ نوری. مطمئنا تجربه ی بسیار بسیار متفاوتی است. این تجربه هیچ ها زیبایی و عمق آن بازی را به ما نشان نمی دهد. آنچه ما می بینیم سایه ایست از آنچه این بازی ها در زمان خود بوده اند. به این همه بازی های بزرگ و خفن گذشته ای که حالا روی آیپد و اسمارت فون ها پورت شده اند نگاهی بیندازید. بدون دسته ی بازی و با یک دی پد مجازی روی صفحه لمس ی. شمایی که بازی اصلی را بازی کرده باشید از دیدن اینطور پورت ها حرصتان در می آید و می دانید که چه فاصله ی فاحش ی با آن تجربه اولیه ی شما دارد. و شاید شمایی که این بازی ها را برای اولین بار بازی می کنید از خودتان بپرسید "چرا این همه آدم فکر می کنن این بازی ها انقدر خفن بودن؟" شاید این مشکل در بازی های آنلاین خیلی جدی تر باشد. یک بازی آنلاین بدون بازی کننده هایش چیست؟ حتی World of Warcraft اگر فقط شما بازی اش کنید، بازی مزخرفی به نظر می رسد. همین جمله را می توان برای هر بازی multiplayer دیگری گفت. Call of duty و Demon souls ، Dota و LoL و هزاران بازی دیگر. در ذهن داشته باشیم که بازی هایی که نیاز به اینترنت دارند روز به روز بیشتر می شوند. اما وقتی که سرور های این بازی ها خاک بگیرند و دیگر به آنها رسیدگی نشود و فراموش شوند چه اتفاقی می افتد؟

یک نفر باید بازی را "جراحی" کند و آن المان آنلاین را ازش بردارد و یا دنبال سورس کد سرور بگردد و آن را دوباره Up کند. و اگر این اتفاق حالا که این بازی ها هنوز تازه هستند نیفتاده است، موقعی که آنها چیزی جز سایه ای از یک بازی قدیمی و عقب افتاده هستند می افتد؟

حتی اگر بتوانیم این بازی ها را آنطور که هستند و با سخت افزار مناسب شان نگهداری کنیم، اگر هزینه تجربه شان بالا باشد به چه درد می خورد؟

هر نقاشی، هر هنرمندی که فکرش را بکنید Starry Night را دیده است. اما بسیار در مصاحبه ها و صحبت هایم با دیگر دیزاینر ها و علاقه مندان دیده ام که هیچ کس Mule را بازی نکرده است. به ندرت دیده ام که کس ی حتی اسم Wizard of Ore را شنیده باشد. یا حتی XCOM 1 را. این برای مدیوم ما، یک فاجعه است. آن همه ه وشمندی و دانش، آن همه عمق در عین سادگی و این شاهکارهای دنیای گیم باید جزئی از میراث ما باشد. باید آنطور باشد که من به نکته ای در grim fandango اشاره کنم و همه آن را متوجه شوند و جزئی از زبان زر گریِ ما دیزاینر ها باشد. برای ما System Shock و Earthbound باید همان ارزش ی را داشته باشد که Mona Lisa و Hamlet برای دیگر هنرمندان دارند.

من هم نمی دانم این مشکل چگونه حل می شود. مطمئن نیستم حتی جوابی برای این مشکل در مدیومی که هر روز تغییر می کند وجود داشته باشد. اما چیزی که می دانم این است. هر وقت که وقت آزاد داشتید و بازی جدیدی برای بازی کردن نداشتید، به جای 9Gag و facebook و تلگرام و اینستاگرام، س رچی بکنید و به بازی های قدیمی تر نگاهی بیندازید. می دانم که ممکن است راه انداختن شان سرتان را درد بیاورد، اما به سردرد اش می ارزد.

دانش تان را به اشتراک بگذارید. بازی های قدیمی ما، شاهکارهای مدیوم ما هستند. تجربه های به یاد ماندنی زیادی در گذشته ما وجود دارد و ما چیزهای زیادی برای یاد گرفتن داریم.

 

سید مهدی موسوی

 

WeMakeGames   



نسخه PDF این مطلب را دانلود کنید





حق نشر مطالب اوکسو :

 

 

قابل توجه علاقه مندان و کپی کنندگان گرامی ، تمامی مطالب این وب سایت تحت مجوز خالق

(Creative Commons)  می باشد و اجازه کپی کردن ، استفاده تجاری مطالب بدون اجازه

صاحب اثر مجاز نمی باشد و طبق مجوز اثر پیگرد قانونی به همراه خواهد داشت.

مجوز کریتیو کامنز
این کار مجوز دارد تحت مجوز کریتیو کامنز نسبت‌دادن-غیرتجاری-بدون انشقاق ۴٫۰ بین‌المللی.

این مطلب پایان یافت و امیدواریم به نتیجه دلخواهتان رسیده باشید . اگر به نتیجه

دلخواهتان هنوز دست نیافته اید , میتوانید برای رفع مشکل به تالار گفتمان اوکسوف

مراجعه کنید و سوال خود را مطرح کنید.

 

تالار گفتمان اوکسوف

 

 

همچنین میتوانید ما را در شبکه های اجتماعی نیز دنبال کنید و از جدید ترین اخبار ما با خبر شوید :

 

 

3491498_823


نظر شما

مطالب مرتبط