بازی های رایگان یا به اصطلاح Free To play00 نظر

بازی های رایگان یا به اصطلاح Free To play

این هفته می خواهم در مورد بازی های play to free صحبت کنم .

در این چند سال گذشته و با بازی هایی که در این چند سال اخیر بازی کرده ام، کاملا می توانم بگویم که play to free روشی است که حالا حالا ها قرار نیست کنار گذاشته شود.

پس برای همه ، چه دیزاینر و تولید کننده و چه بازی باز و مصرف کننده بازی، لازم و واجب است که فرق بین یک دیزاین خوب از یک دیزاین بد را در مدل f2p را بدانیم.

متاسفانه، اکثر بازی هایی که چه در کافه بازار و یا گوکل پلی و یا حتا در Steam بازی شان کرده ام، این مدل را اشتباه پیاده سازی کرده اند .

در کل باید بگویم که عکس همه آنچه شاید شنیده باشید، این مدل بسیار مدل خوبی است.

 اگر درست اجرا شود، این مدل برای همه می تواند بهتر باشد، چه بازی باز و چه سازنده.

 پس بر این اساس نوشته ام را نخوانید که می خواهم این مدل را زیر اتوبوس بیاندازم.

دلیل آنکه می گویم اکثر شرکت ها این مدل را اشتباه پیاده کرده اند، تنها از یک نقطه ناشی می شود ،عدم وجود فلسفه ی دیزاین.

آنچه واضح است این است که اکثر شرکت هایی که در حال بازی ساختن هستند، این دو مفهوم که "بازی کردن" و "پول دادن" باشد را دو مفهوم جداگانه می شناسند، در حالی که پول دادن باید بخشی از تجربه و لذت بازی مان باشد.

خیلی کمتر دیده ام که به این نکته فکر شود که "پول دادن" چه حسی به بازی باز می دهد. نکته ای که می گویم ممکن است احمقانه و یا ساده باشد، اما باید قبل از شروع به ساخت یک بازی play to Free فلسفه ی play to free را از آجر اول به بازی خوراند.

فلسفه ای که من آنرا قبول دارم، این است: "بازی باز باید از پول خرج کردن روی بازی شما لذت ببرد." شاید این فلسفه خیلی basic باشد، اما اگر خودتان یک نگاه کوچک به بازی هایی که بازی کرده اید بیاندازید، می بینید که اکثر بازی ها در 2 دسته جای می گیرند.

 

دسته اول ؛ بازی هایی هستند که واقعا بدون پول دادن لذت بخش تر هستند.

دسته دوم ؛ بازی هایی که از شما اخاذی می کنند.

بیاید در مورد دسته اول صحبت کنیم.

 شما احتمالا یک بازی را بازی کرده اید که در دسته اول باشد. بازی هایی که شاید جالب ترین چالش آن باشد که شما چقدر بدون پول دادن پیش می روید، یا اینکه چطور کسانی که پول می دهند را شکست می دهید.

بازی هایی که به محض پول دادن در آنها ، تمامی چالش ها ناپدید می شوند. جایی که سیستم هایی که به دقت دیزاین شده بودند رنگ و بوی بدی به خود بگیرند و بازیباز دیگر از حل کردنشان احساس با هوش بودن نکند.

این طور بازی ها شکست می خورند، نه برای اینکه پلیر ها از آن لذت نمی برند، بلکه بخاطر اینکه پلیر ها از پول خرج کردن در آن لذت نمی برند. مثل آن است که شما در یک بازی کوه نوردی، آسانسور بگذارید. کسی که این بازی را بازی می کند، هیچ وقت آسانسور نمی خواهد. پلیر هیچ وقت دو زار پول در بازی شما خرج نمی کند. در حالی که ممکن است این مدل برای بازی باز در ابتدا ضرری نداشته باشد ، در مرور زمان این ضرر به خود بازی باز ها نیز بر می گردد.

بدون سود و جریان پول در بازی ، سازنده ها کم کم مجبور می شوند آپدیت ها را کم کنند، سرور هایشان را تعطیل کنند و شاید در کل بازی را کنار بگذارند.

این اتفاق در هر صورت برای این نوع بازی ها می افتد و همیشه حاصل نبودِ آن فلسفه است.

معمولا در این بازی ها سیستم پول دادن در انتهای کار بسته می شود، یا در ابتدای پروژه به مقدار کافی به آن فکر نمی شود و باعث می شود دیزاین سیستم پولی بازی خراب از کار دربیاید. خیلی از بازی ها از این نکته رنج می برند، و خیلی های دیگر از ترس اینکه در دسته دوم قرار نگیرند، در دسته اول می افتند.

دسته دوم، بازی هایی هستند که از شما اخاذی می کنند. فکر کنم همه شما اینچنین بازی هایی را بازی کرده اید.

 (به تو نگاه می کنم، EA ) این بازی ها بازی های win to pay هستند. یا بازی هایی که اجازه می دهند 22 ساعت یا 02 ساعت بازی کنید و سپس اگر پول ندهید به شما اجازه بازی کردن نمی دهند. (بازم EA)  . این منطق از آنجا می آید که شرکت سازنده شما را یک بازی کن نمی بیند، بلکه شما را به عنوان پول می بیند. این اتفاق موقعی می افتد که حسابدار ها به جای گیم دیزاینر ها بازی بسازند، و در آخر باعث شکست می شود. بدترین چیز، این است که در ابتدا ، این نوع بازی ها خیلی خوب در آمد کسب می کنند.

خیلی از بازیباز ها با اکراه و حرص خوردن و فحش کشیدن به خاندان بازی ساز ها، پولشان را در بازی دور می ریزند بازی را ادامه می دهند تا به جایی می رسند که دوباره مجبور به پول دادن می شوند. آنجاست که با خود می گویند "برو بابا ! مسخرشو در آوردن!" این حس حرص خوردن و زورگیری تا آخر بازی برای بازی باز می ماند، بازی را خراب می کند و حتی بر دیگر بازی های play to Free  تاثیر منفی می گذارد.

اما چون بازی باز ها را مجبور به پول دادن می کند، در ابتدا اینطور به نظر می رسد که این بازی موفق است و بازی باز ها در آن پول خرج می کنند. و در آخر وقتی معلوم می شود که چند نفر این بازی را به همین خاطر کنار گذاشته اند، گندش در می آید.

این فراز و فرود را در بسیاری از بازی های Zynga دیده ایم. )اگر این شرکت را نمی شناسید، کمی در موردش سرچ کنید( متاسفانه چون این روش در ابتدا به نظر جواب می دهد، اکثر بازی ها به این سمت رفته اند، و همین باعث می شود که وقتی اسم play to free را می آوریم، همه فرار کنند.

پس چطور بازی ای بسازیم که در این دو دسته قرار نگیرد؟

خب، در کل نمی توان فرمولی کلی برای این سوال ارائه داد. اما تمامی آن به این فلسفه باز می گردد که بازی باز باید از پول خرج کردن در بازی شما "حال کند."

مثلا وقتی از یک چیز خیلی جالب در کیک استارتر حمایت می کنید، یا وقتی چیزی را خودتان می خرید. شما ذوق زده هستید!

شما از همین که توانسته اید آن چیز را بخرید خوشحالید! گرچه شما ترجیح می دادید که مجانی باشد )البته همه ترجیح میدن همه چی مجانی باشه( ولی از پول دادن بابتش احساس بدی ندارید.

این همان احساسی است که باید در ذهن بازی باز شما ایجاد شود.

 چیز هایی که شما می خواهید داشته باشید ، فقط به خاطر اینکه مالک آن باشید.

به خاطر اینکه هر وقت به آن نگاه کنید، لبخند بزنید. بازی هایی مثل Warhammer یا Heroclix و legends of League این را خوب فهمیده اند.

اما همیشه آنچه که به بازی باز ارائه می شود "آیتم" نیست، بعضی اوقات آن چیز همان تجربه ها و بازی کردن هاست.

به عنوان مثال فرض کنید یک فصل جدید از سریال مورد علاقه تان را زودتر به شما بدهند.

یک مثال در بازی ها که من به شخصه خیلی از آن لذت بردم، در یک بازی MMO کره ای بود . آیتمی به اسم "بمب پول" یا   Money bomb.

این ایتم آیتمی بود که وقتی از آن استفاده می کردید، پس از منفجر شدن آیتم های نسبتا با ارزش دیگر روی زمین میریخت. شما نمی توانستید این آیتم ها را بردارید، اما دیگران و دوستانتان می توانستند. و همه این آیتم و کسانی که این آیتم را می خریدند، دوست داشتند. هر کسی وارد سرور می شد و یکی از این بمب ها را می انداخت، و همه به او خوشآمد می گفتند و با او رفیق می شدند. این باعث شده بود که پلیر های دیگر هم همیشه یکی هم که شده در inventory شان داشته باشند.

پس وقتی یک بازی play to free می سازید، به پول فکر نکنید. به آن تجربه ای که قرار است به بازی باز حال بدهد فکر کنید.

اگر بازی خوبی بسازید، پول هم خودش وارد میدان می شود. وقتی در حال دیزاین هستید، به آن محصولی فکر کنید که برای خریدنش پول جمع کردید و بعد از خریدنش حسابی سر ذوق آمده اید.

این شاید کلیدی باشد برای ساخت بازی های play to free به طوری که برای همه سودمند باشند.

این کانال را به دوستانتان معرفی کنید، هر چه بیشتر مخاطب داشته باشیم، بیشتر می توانیم کیفیت بازی هایمان را بالا ببریم.

هفته بعد می بینمتان.

مهدی موسوی.

 



نسخه PDF این مطلب را دانلود کنید





حق نشر مطالب اوکسو :

 

 

قابل توجه علاقه مندان و کپی کنندگان گرامی ، تمامی مطالب این وب سایت تحت مجوز خالق

(Creative Commons)  می باشد و اجازه کپی کردن ، استفاده تجاری مطالب بدون اجازه

صاحب اثر مجاز نمی باشد و طبق مجوز اثر پیگرد قانونی به همراه خواهد داشت.

مجوز کریتیو کامنز
این کار مجوز دارد تحت مجوز کریتیو کامنز نسبت‌دادن-غیرتجاری-بدون انشقاق ۴٫۰ بین‌المللی.

این مطلب پایان یافت و امیدواریم به نتیجه دلخواهتان رسیده باشید . اگر به نتیجه

دلخواهتان هنوز دست نیافته اید , میتوانید برای رفع مشکل به تالار گفتمان اوکسوف

مراجعه کنید و سوال خود را مطرح کنید.

 

تالار گفتمان اوکسوف

 

 

همچنین میتوانید ما را در شبکه های اجتماعی نیز دنبال کنید و از جدید ترین اخبار ما با خبر شوید :

 

 

3491498_823


نظر شما

مطالب مرتبط